روی خط استوا

ادب و شرم تو را خسرو مه رویان کرد


آفرین بر تو که شایسته صد چندینی


عجب از لطف تو ای گل که نشستی با خار


ظاهرا مصلحت وقت در آن می‌بینی



گاهی چند بیت شعر تمام آن چه که در دل داری رو می گه....


سخنی بی‌غرض از بنده مخلص بشنو


ای که منظور بزرگان حقیقت بینی


نازنینی چو تو پاکیزه دل و پاک نهاد


بهتر آن است که با مردم بد ننشینی


+ابیاتی از لسان الغیب حافظ





  • صبا ...