روی خط استوا

مشخصات کتاب:

قصه نویسی

رضا براهنی

تعداد صفحات:۶۸۰

شامل شش بخش 

پنجاه و سه فصل

شروع خواندن کتاب:۱۳۹۵/۴/۱۱


از اینجا شروع شد.

فصل هشتم:
هنر در شکل دادن،در جهت دادن و در منطق دادن است.
عبارت است از مفهوم بخشیدن به تجربیات،حوادث و یادهای بی مفهوم و هنر قصه نویسی گرفتن دانه های حوادث،معنی دار کردن و تسبیح کردن آن ها بر روی نخی از طرح و توطئه داستانی است.
هنر عبارت از بیرون کشیدن حوادث از گمنامی و بی دلیلی و بی معنایی و بخشیدن طرح و الگویی هنرمندانه به آن حوادث است.
ما همه در وسط زندگی زیست می کنیم و بی دلیل بودن حوادث و بی هدف بودن و از هم گسیخته بودن اعمال ما،شاید از همین جا ناشی می شود.
هنر کوششی است انسانی تا بشر با حاکم کردن نظامی بر این پراکندگی،زندگی خود را مفهومی منطقی و عاطفی بدهد و در واقع بکوشد تا خود را از این دام چاله وسط میدان زندگی نجات دهد و به آغاز و پایانی تجربی و آزموده شده دست یابد.
قصه تقلید مو به مو از زندگی نیست،بلکه تقلیدی است که دید فکری و عاطفی قصه نویس بر آن کارگر شده.
قصه نویس،از زمان زندگی،آن چه را برای قصه خود لازم است انتخاب می کند و بقیه را به دور می ریزد.مثلا ممکن است سی سال را در یک صفحه شرح دهد و صحنه قتلی را در بیست صفحه بنویسد.
او زمان را بر حسب ارزش فکری و عاطفی حوادث می سنجد.تمام قصه نویس ها و منتقدان قصه در این مسئله اتفاق نظر دارند که"هیچ قصه ای را بدون زمان نمی توان نوشت".
شعر حالتی ساکن و ثابت دارد،قصه همیشه دینامیک و متحرک است.
قصه الگویی دارد که بر اساس جهان بینی نویسنده و برداشت او از وقایع خاص زندگی و دید نویسنده درباره زمان سرچشمه می گیرد.از این نظر می توان گفت دنیای داستایوفسکی،هم دنیای ذهن اوست و هم دنیای مسکوی قرن نوزدهم،دنیای دیکنز هم دنیای ذهن خود اوست و هم دنیای لندن قرن نوزدهم.

پ.ن:بخونید | آدرس جدید توکا

  • صبا ...

نظرات  (۰)

هیچ نظری هنوز ثبت نشده است

ارسال نظر

ارسال نظر آزاد است، اما اگر قبلا در بیان ثبت نام کرده اید می توانید ابتدا وارد شوید.
شما میتوانید از این تگهای html استفاده کنید:
<b> یا <strong>، <em> یا <i>، <u>، <strike> یا <s>، <sup>، <sub>، <blockquote>، <code>، <pre>، <hr>، <br>، <p>، <a href="" title="">، <span style="">، <div align="">